Dünya deniz haritası üzerinde tıkladığınız mevkideki marina ve diğer denizcilik hizmetlerini bulun

Üzerinden çok zaman geçmiş gibi gelse de, küçük ve denizsiz bir ülkenin yılın başındaki başarıları belleklerimizde bir süre taze kalacaktır ve bu başarı America's Cup'ın geleceğini değiştiren olay olarak da anılacaktır.

2003 yılı, 31. America's Cup yarışını kazanarak pek çok yönden tarih yazan, en eski ve ünlü yelken yarışı kupasını Avrupa'ya getiren İsviçre'li America's Cup ekibi Alinghi'nin başarısı ile açıldı. Russell Coutts'ın adını en başarılı America's Cup kaptanı olarak tarihe yazdırdığı bu başarısı, America's Cup'ın ilk kez bir Avrupa ülkesi tarafından kazanılması ve kupaya talip olan bir ekibin ilk denemesinde America's Cup'ı kazanması olaylarını da kayıda geçirdi.

Bu olay, kırılan rekorlar, inanılmaz başarılar, acı düş kırıklıkları,adrenalinle ateşlenen yarışlar, destansı yolculuklar ve sarsıcı gelişmelerle dolu bir yılı başlatmış oldu.

Pek çok kişi eski usta Coutts'un ezeli rakibi Barker'ı geçerek yeni bir zafere ulaşacağını tahmin ederken, 31. America's Cup karşılaşmasında Alinghi takımına 5-0 yenilen Yeni Zelanda takımının başına gelecek felaketleri hiçkimse öngöremezdi: Teknelerinin su alması, bumba kırılması ve direk sorunları... Alinghi, şimdiye kadarki en küçük ortalama olan 25 saniye fark ile kazandı ve 2 Mart 2003'te Coutts'un America's Cup tarihindeki yeri garantilenmişti.

Fakat, yılın başında Yeni Zelanda'da gerçekleşen tek olay America's Cup değildi. America's Cup Viyadük Havzası'nın harika tesislerini kullanan daha küçük - ama daha kolay hareket eden - tekneler, 2003 ISAF Takım Yarışı Dünya Şampiyonluğu için yarışmaktaydılar.

İki yılda bir düzenlenen ISAF Takım Yarışı Dünya Şampiyonası'nın Auckland'deki ev sahipliğini Yeni Zelanda Takım Yarışı Birliği üstlenmişti ve 2001 Dünya Şampiyonları kendi sularında bu sıfatlarını korumaya niyetliydiler. Fakat, 8 günde yapılan 339 yarış sonunda, finallerde İngiliz 2 takımını 3-0 yenen ABD 2 takımı zafere ulaştı.

Geleneksel olarak yılın ilk bölümü, buzdağlarını görmeyi kolaylaştıran uzun güney okyanusu günlerinden yararlanmak isteyen ekipler nedeniyle, dünya çevresinde dönüş rekor denemelerine sahne olur. Bu gelenek 2003'te de bozulmadı ve en az üç takım rekor denemelerine hazırlandılar. Ancak, Ellen Macarthur’un G-klas "Kingfisher 2" (önceki Orange) teknesi ve Olivier de Kersausaon’un trimaranı Geronimo yola çıkarken, Maiden rıhtımda kaldı.

Bu hız makinelerinden yalnız birisi dünyanın çevresini dönmeyi başardı. Güney Okyanusu'nda, Batı Avustralya'nın Perth kentinin 2000 mil doğusunda yaşadığı direk kırılması ile şansını kaybeden Kingfisher 2 takımı, geçici donattıkları tekneleri ile yol alarak ancak 13 gün sonra Avustralya'nın Fremantle kentinde karayı görebildi.

Geronimo ise iyi durumdaydı, kuzey yarımküreye dönüşlerinde beklenmedik bir hava sistemi Atlantik ve rekor ile aralarına rüzgarsız bir duvar örene kadar. Kırılması gereken rekor süresi geçerken Geronimo, Ushant başlangıç çizgisine 680 mil uzaklıktaydı ve sonunda denizde geçirdiği 68 gün, 1 saat, 58 dakika ve 2 saniye ile rekorun 4 gün gerisine düşmüş oldu. 64 günlük rekor halen Orange teknesi ile Bruno Peyron'a (FRA) ait. Ama bu durum, Geronimo ve Steve Fossett’in Cheyenne (önceki Playstation 2) teknesi ve belki de başkalarının 2004'ün başlarında girişecekleri denemelerle değişebilir.

Başka rekorlara göz diken Playstation 2, 24 Şubat'ta Cadiz (ESP)'den San Salvador (BAH)'a 9 gün, 13 saat, 30 dakika ve 18 saniyede vararak, önceki rekordan bir gün eksiltti ve Keşif Rotası olarak bilinen yolun yeni rekortmeni oldu.

Diğer bir denizaşırı olay, hedefini "Dünyanın gördüğü en eksiksiz dünya çevresi okyanus yarış takımını bulmak" olarak açıklayan Volvo Okyanus Yarışı, teknoloji harikası 70’(feet)lik yepyeni bir tek gövdeli yarış teknesini sundu. Yeni "Volvo Ocean 70", ilgilenilecek daha az sayıda yelken ve mürettebat için daha iyi yaşam koşulları ile yelken yapması daha kolay bir tekne olarak yola çıkıyor. Yarış kuralları ise, düşgücü, yaratıcılık ve yelken yeteneklerini en büyük cüzdana sahip olmanın önüne çıkartacak şekilde düzenleniyor.

ISAF 2003'e, Cadiz, İspanya'da sürmekte olan ISAF Dünya Şampiyonası hazırlıkları ile başladı. Yelkencilik dünyası için bu olay, bütün olimpik sınıfların Dünya Şampiyonalarını ilk kez birlikte yapacak olmaları nedeniyle ve onbir olimpik yarışın tümünde olimpiyatlara katılma yeterliliğinin kazanılabilecek olması nedeniyle heyecanla bekleniyordu.

Yelkencilik, 2008 ve sonrasında yarış sayısının azaltılması tehdidi ile karşı karşıya idi. Olimpik Program Komisyonu büyük tekne (keelboat) yarışını programdan çıkartmak istiyordu. Fakat, ISAF'ın başarılı lobi çalışmaları sonucunda komisyon, Şubat 2003'te onbir yelken olayını ve 400 atletin 2008'de de yarışacağını onayladı ve kararın 2012 için yeniden görüşüleceğini duyurdu.

İleriki Olimpiyat Oyunları'nı düşünen ISAF, üreticileri 2008 Olimpiyatlarında kullanılacak rüzgar sörfü tahtaları konusunda yeni tasarım kavramları öne sürmeye, böylece Olimpik Rüzgar Sörfü'nün evriminde heyecan verici yeni bir basamak yaratmaya davet etti. İki aşamalı bir yaklaşım açıklandı; Eylül 2003'te bir ilk sunuş olayı ve Mayıs 2004'te bir değerlendirme olayı.

Yelken Yarış Kuralları yine herkesin gündeminde önlerdeydi ve sonuçta ISAF, Southampton, Büyük Britanya'daki sekreteryasında süren yarış kuralları geliştirme çalışmalarının bir parçası olarak bir Kural 42 ve Hakemler semineri düzenledi.

43 ülkeden 60 delegenin katıldığı seminer, dünyadaki tüm kural uygulayıcılarını, yelkenciler ve görevlilerin istediği şekilde, Kural 42'nin standart bir yorumu üzerinde aydınlattı ve eğitti. Görevliler, bu yorumun dünya çapındaki uygulamasını sağlamak üzere, kendi Üye Ulusal Otorite'leri ile tüm ulusal hakem ve yargıçlarına yönelik bir günlük seminerler düzenlemek üzere ülkelerine döndüler.

ISAF web sitesi yılın ilk bölümünde genel bir makyajdan geçti; sporumuzun Gezi ile Tıbbi alanlarına ilişkin yeni mikro siteler ve yeni bir Yarış Görevlileri alanı www.sailing.org üzerine eklendi. Yarış Görevlileri alanı Yarış Yönetim Kliniği Paketi'nin İngilizce, Fransızca, Macarca, Yunanca, İspanyolca ve Çince sürümlerini içeriyor.

"ISAF Sailor" hizmetlerinin bir parçası olarak, bir Kadınlar Forumu açıldı. Bu forumun ilk başlıkları Buz Yelkenciliği'nden kadınların yelkenciliğe katılımına kadar değişik alanlarda oluşturuldu.

Genel istek üzerine, Ocak ayında ISAF, haftalık ISAF haber bülteni "Making Waves"e ek olarak, "Short Tacks" adı ile iki haftada bir yayınlanan bir e-posta bültenini çıkartmaya başladı.

Olimpik Dayanışma'ya başvuran atletlerin %40'ına burs verilmesi ile Atina'ya giden yol bazıları için kısaldı. Atina 2004 bursları atletlere bütün zamanlarını 2004 Olimpiyat Oyunları'na katılmak için çalışabilmelerini sağlayacak kaynak sağlıyor.

Kaynak yaratma konusunda, Şubat ayında da ISAF Atlet Katılım Programı'ndan, gelişmekte olan ülkelerin yelkencilerine 2003 Volvo Gençlik Yelken ISAF Dünya Şampiyonası'na katılmaları için kaynak ve eğitmen desteği sağlayacağını duyurdu.

2003'teki ISAF Derecelendirmeli olayların ilki olan "Sail Melbourne", 1. Derece Olimpik Sınıflar olaylarını, Uluslararası Sınıf Dünya Şampiyonalarını, Ulusal Şampiyonaları ve ilki bu yıl düzenlenen İngiliz Uluslar Topluluğu (Commonwealth) Yelken Şampiyonası'nı da içeriyordu.

Yılın ilk üç ayı içinde en az 9 Dünya Şampiyonu taçlandılar. Chris Clayton ve Craig Martin (IRL) Mirror Dünya Şampiyonları olarak, dünyanın teknenin yaratıcısı, Şubat ayında ölen Barry Bucknell'e güle güle dediği yılda taç giydiler. Jeremy Koo Wui Ken (MAS) Byte sınıfında şampiyonluğu aldı.

Dünyanın bir numaralı Eş Tekne Yarışı (Match Race) kaptanı olarak da bilinen Karol Jablonski (POL), Buz Yelkenciliği Dünya Şampiyonu ünvanını 2002 şampiyonu Ron Sherry (USA)'nın elinden başarıyla geri aldı.

Kenya, ilk kez bir Dünya Şampiyonası'na ev sahipliği yaptı. Kilifi'de yelken açan Fireball yelkencilerinden Chips Howarth ve Vyv Townend (GBR) Afrika'dan şampiyon olarak ayrılırken, düzenleyicilerin muhteşem bir ortamda gerçekleştirdiği muhteşem şampiyona ile - klişe bir deyim kullanarak - kazanan yelken sporuydu.

Yeni Hobie Tiger Dünya Şampiyonları katamaran üstadları Mitch Booth ve Taylor Booth olurken, Sail Melbourne içinde iki yılda bir düzenlenen B14 Dünya Şampiyonası'nda İngiliz çift Tim Fells ve Dave Cunningham ünvanlarını korudular. Ocak ayında Tasmanya, Avustralya'da dragon yelkencilerinin ortaya koydukları izlenesi yarışlarda Dieter Schoen, Vincent Hoesch ve Andreas Huber (GER) ilk dereceleri almayı başardılar.

Eş Tekne Yarışlarında bu yılın başları oldukça sessizdi. Çok sayıda yelkenci America's Cup ile meşguldü ve bu nedenle ISAF Dünya sıralamasındaki konumlarını kaybetmişlerdi. Bu duruma bir önlem olarak ISAF, uzun dönemli kampanyalarda görev alan sporcuların en az 6, en çok 12 ay süreli bir "sıralama tatili" almalarına olanak sağlayan bir düzenleme yaptı. "Sıralama Tatili" alan sporcunun sıralamadaki yeri bu süre için dondurulacak.

Bu yazı, Uluslararası Yelken Federasyonu'nun (ISAF) 2003'te Yelkencilik olaylarını özetleyen "2003 - A YEAR IN REVIEW" başlıklı yazılarından seçilerek Türkçe'ye çevrilmiştir.
Çeviren: Anıl Çivi, anilcivi@yelkenli.com

Yazının etkileşimli özgün şekli: http://www.sailing.org/Article_content.asp?ArticleID=5989